Soep in een blender

Soep in een blender

Ik ben geen keukenprinses.
Ik bezit nochtans een grote stapel kookboeken, vooral Nigella Lawson spreekt me enorm aan. Een vrouw met ballen. Een vrouw die zonder schroom toegeeft dat ’s nachts eten geen schande is, ze wijdt er zelfs hoofdstukken aan. Een vrouw die “leftovers” omtovert tot nieuwe culinaire dromen. Een vrouw die eet met passie.
Als er onder onze kerstboom geen boek van haar ligt, dan is het wel een keukenapparaat, een serviesonderdeel, of iets anders, gerelateerd aan eten. Ik ben geen keukenprinses. Ik spreek elk recept tegen. Er zit overal wel van iets te weinig in, of dingen die ik niet lust, teveel.

Goed. Elke dag zie ik professionelen omgaan met eten, verse vissen die worden gefileerd (zwemmen die dingen dan niet gepaneerd rond?), vlees dat wordt geportioneerd, sauzen die worden bereid. Elke dag doe ik inspiratie op. Ga vol goede moed naar de winkel om de nodige ingrediënten, tracht te maken wat ik overdag zie.
Zo ook wortelsoep in mijn fonkelnieuwe blender. De blender waar ik smoothies in ga maken, cocktails, en wortelsoep. Soep doe je namelijk beter in een blender. Om één of andere reden, wordt die soep dan veel smeuïger dan als je hem mixt.
Goed, wortelsoep dus. Na het bereiden van de soep (vergeet geen aardappel om te binden), lepel je dus heel geduldig de knaloranje smurrie in je blender. Let op, ik maak meestal potten soep voor de hele gemeente.

Trots druk ik op de knop van mijn nieuwe blender. Helemaal overtuigd dat ik deze keer wel goed bezig ben met het recept. En dan gebeurt het onvoorstelbare. Als in een slowmotion film, zie ik het deksel van de blender opstijgen. Paniek slaat toe. Omdat ik alles beter weet, lees ik nooit een handleiding van een toestel. Ook niet van mijn nieuwe blender. Joost mag weten waar de aan-en uitknop is. Dus, ik druk ze allemaal tegelijk in. Het mag niet baten. Het deksel verlaat volle kracht de blender, zo ook mijn soep. Mijn zelf ontworpen lichte keukenkastjes met groef, veranderen in een oranje abstract landschap. In een straal van 90°, op ooghoogte, zie ik alleen maar oranje wortelprak. De keukenprinses, die heimelijk Nigella wil zijn, verandert onmiddellijk in een wortelmonster met oranje wimpers.
Mijn oudste zoon, die alles ziet gebeuren, schatert het uit. Hij doopt mijn nieuwe blender om tot “mama’s blunder”.
Met dank aan mijn nageslacht.

Kathleen.